W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem.
system wymiany linkow sprawdz strone niezarejestrowana strona brak hosta niezarejestrowana strona