Otwieralam drzwi mieszkania z dziwnym uczuciem niepewnosci i zadowolenia jednoczesnie. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Nie odpowiedzial mi. Stanal przy oknie i mazal cos palcem po niezbyt czystej szybie. Sama nalalam herbate.
sprawdz strone 906 906 no host no host